Расширения Joomla 3

Экспанаты

Аўтар: Super User. Posted in Экспанаты

Змест матэрыялу

 

21 Самавар  
22    
23    
24 Чыгункі  
25 Калаўрот-ляжак

Калаўрот-ляжак – самапрадка, прылада для механізаванага прадзення льну і воўны ў хатніх умовах. Калаўрот складаецца з кола, педалі і прадзільнага апарата. На Беларусі вядома два тыпы – калаўрот-ляжак і калаўрот-стаяк.

26   Прасніца – прылада на якой умацоўвалася кудзеля.
27 Калаўрот-стаяк Калаўрот-стаяк – самапрадка, прылада для механізаванага прадзення льну і воўны ў хатніх умовах. Калаўрот складаецца з кола, педалі і прадзільнага апарата. На Беларусі вядома два тыпы – калаўрот-ляжак і калаўрот-стаяк.
28  Калаўрот-стаяк  
29  Ільнамялка  

Церніца, або ільномялкапрылада для мяцця ільняной ці канаплянай трасцы.

30  Бёрда  

Бёрда (пач.XX ст.) – ткацкая прылада для прыбівання ўтку ў кроснах. Прамавугольная рама з устаўленымі і замацаванымі пласцінамі ( трасцінкі з тонкай кляновай лучынкі). Для ткання бёрда ўстаўлялася ў набіліцы. Для вырабу суцэльных посцілак бралі бёрда да 1,5 м шырынёй. 

31  Бязмен   Бязмен – ручная вага на адным канцы з булавешкай і  на другім канцы з кручком, на які падвешваюць тое, што важаць. 
32  Верацяно   Верацяно – прылада для ручнога прадзення льну, воўны, пянькі. Конусападобная палачка даўжынёй 20-30 см з завостраным верхам, патоўшчаным нізам.
33  Вугальныя прасы    Прас – прылада для прасавання тканых вырабаў. Прас награвалі гарачым кавалкам жалеза (душой) обо сыпалі жар. Адтуліны рабіліся круглыя або ў твыглядзе паўмесяца.
34  Ільночасалка

Ільночасалка – прылада для часання льнянога валакна.  Прамавугольная драўляная дошка з набітым на адным канцы металічным зуб’ем. У якасці зуб’я выкарыстаны звычайныя цвікі.

 
35  Чыгунок  
36  Люшка    
37  Сярпы  

Серп – прылада для ўборкі збожжавых культур (жыта, ячменю, пшаніцы, аўса, проса). Мае паўкруглай формы лязо, зробленае з жалеза, і драўляную ручку. 

38  Ступка металічная    
39      
40  Ступа  

Ступа – традыцыйная прылада для апрацоўкі зерня на крупы. Ступу рабілі з кавалка тоўстага ствала дуба, граба, часам таполі або ліпы. У ствале выдзёўбвалі конусападобную выемку. Зерне ў ступе таўклі таўкачом.

41  Мянташка    
42  Верацяно  

  Верацёны (канец XIX ст.) – старажытная ручная прылада для прадзення нітак. Уяўляе круглы драўляны стрыжань даўжынёй 38 см, патоўшчаны ў ніжняй частцы з больш вузкай “шыйкай” і галоўкай на канцы. Расчасаную кудзелю льну, воўны або пянькі замацоўвалі ў прасніцы, грабяні ці на палцы-рагульцы і пралі ў хатніх умовах, накручваючы ніту на верацяно.

43  Верацёны  
44  Цапільна  

Цэп (сяр.XX ст.) – драўляная прылада для малацьбы збожжа ўручную. Складаецца з лёгкай, гладка выструганай палкі – цапільна ў рост чалавека і ўдарнага біча (даўжынёй 84-88 см, дыяметр 4-5 см), рухома замацаваных паміж сабой раменьчыкам (гужыкам). Цапільна рабілі з лёгкіх парод дрэва (хвоя, ляшчына), біч – з цвёрдых парод дрэва (дуб, граб).  

45  Хлебная лапата  

Хлебная лапата – прылада, якой садзілі цеста ў печ. Выраблялася з дошкі лісцевых парод дрэва. Каб цеста лягчэй ссоўвалася на чарэнь, краі лапаты рабілі танчэйшымі.

46  Ухват    Ухваты – хатні бытавы (пячны) інвентар. Паўкруглы жалезны рагач (ухват), пасаджаны на доўгае драўлянае цаўё. Служыў для падхвату гаршкоў, чыгункоў, якія ставіліся ў печ або даставалі з яго. 
47  Печ    
48  Калыска